Meczup Hikayeleri

Meczup Cemil kimilerinin gözünde deli, kimilerinin gözünde meczup, kimilerinin gözünde de bir veli idi. cemil emmi. ama kim hangi gözle bakarsa baksın, tüm şehir halkı ona hürmette, asla bir kusur işlemezd

İçtenliğin ve samimiyetin her geçen gün azaldığı, ve bir hazanın yaşandığı günlerdi. okullar da ders olarak okutulan, müfredat yetersizdi. aileler geçim sıkıntısından perişandı. siyasi atmosfer, hat safhadaydı! oyu

bir meczuba sordular: - Şu iki alemin aslı nedir ki bunlarda bunca hayaller, vehimler var? meczup dedi ki: - her iki alem de yukarısış aşağısı aslında bir damla sudan ibaret. ne var ne de yok. Önce bir damla su yaratıldı, sonra sevgili, o damlad

mısır\\da birdenbire bir kıtlıktır oldu. halk ekmek diyerek inliyor ve teker teker düşerek ölüyordu. yollar insan ölüsü dolmuştu. yarı canlılar da ölenleri yiyordu. bir meczup, halkın ölmekte olduğunu ve bir pa

dünyadan elini ayağını çekmiş bir meczuba hızır : - ey işini tamamlamış allah aşığı, bana dost olmak ister misin? diye sorar. meczup: - senin halin benimkine uymaz. sen kıyamete kadar yaşmak için abıhayat içtin. ben ise sevg

sırra ermiş bir meczubun can vermesi uzamıştı. can çekişip duruyır, inliyor, sel gibi gözyaşları ile gönülleri dağlayara diyordu ki: -ey rabbim! beni sen dünyaya getirdin, madem ki götüreceksin neden getirdin ki?

bir köşede yalnız başına yaşayan bir meczup vardı. Şöhretli biri meczubun yanına gidip der ki; - sende liyakat görüyüorum ben. bütün duygularını bir tek yere bağlamış, orada toplamışsın. kalbin perişan, aklın dağını

bir meczup vardı. Çocuklar onu taşladıkları için canı çok sıkılmış, kızmıştı. kaça kaça bir hamamın köşesine sığındı. sığındığı köşede bir penceresi vardı hamamın. biraz sonra dolu yağmaya başladı, pencere