Duygularımı Bir Türlü Açamıyorum

Ben bir yildir bir ögretmenimi seviyorum. Ama onu sevdigimi kabullenemiyordum. Uzun uzun düsündüm ve onu çok sevdigimi anladim. Ama bunu nasil söyleyebilirdim ki; Düsünsenize bir ögretmene asik olmak.. Imkansiz bir durum.. Günlerden pazartesi; Ders edebiyat derse girdiginden beri bana bakiyordu. Gelip siramin önüne oturmustu. 1. derste yoklamayi aldiktan sonra su sayfayi açin demisti. Sesizce içinizden okuyun dedi, Okuduk. Sonra hoca çagla okusun dedi. Bende sasirdim. Ben mi? Dedigimde --evet sen dedi. Okudum ama titriyor heycandan kalbim hizli bir sekilde atiyordu.. Neyse ki zil çaldi. 2. ders de edebiyat dersiydi. Hoca yine siramin bir önündeki bos siraya oturdu. Ve baska bir konuya geçmistik.. Hoca yine sessiz okuyun dedi. Biz sesizce okurken hoca kafasini egmis bana bakiyordu. Ben neyapacagimi sasiriyordum tabiki de.. Sonra dersin bitmesine 5 dakika kala, Hoca durup duruken elimi tutarak kendine dogru çekti.. Ve dediki saatinin rengi çok hosmus dedi. Sonra elimi oldugu gibi birakti. Bende güldüm bir sey yapamadim. Ve uzun uzun düsündüm ama bir sonuca varamadim. Benim ona karsi hissettiklerimi hissedemezdi çünkü o evli ve esini çok seven bir ögretmendi. Sizce edebiyat ögretmenim bana karsi bir seyler hissediyor mu? Bana yardimci olun. Yoksa yakin bir zamanda su canima kiyacagim.. Bana ulasmak isteyenler bu msnemi alabilirler yanliz derdime çare olcaklar lütfen su hikaye yardim edin