Ölümsüz Aşkım

onu yirmisinde tanıdım hayat onunla güzel onunla anlamlı idi yılardır aradığım varlık aradığım insan oydu oysa hayatımız yirmiden sonra kimi zaman güzel kimi zaman ızdırap oldu şuan otuzuna merdiven dayadım 10 yıllık süreçte nelermi oldu askerdim hakkaride bi dolu sayfa mektupları geliyor idi telefon görüşmeleri sevgi sözcükleri dilimizden hiç eksik olmazdı başımıza ne geldiyse mektuplardan geldi bi gün yazdığım sevgi dolu mektupu abisi yakaladı anlamsız tavırlar anlamsız düellolar gelişti ailesi ile onun arasında tabiki benlede nişanlılık evlilik biraz zamana bağlıydı bizim için çünkü ben hiç birşeyi olmayan ama işinden başka bişi düşünmeyen bir insandım ailesi buna karşı çıktı tepkiliydi ben ailemi yolladım isttettim ama hakir görüp vermediler yeldamın bütün haykırışlarına rağmen bütün ağlamalarına rağmen olmamıştı derken günün birinde annesi ile konuşma fırsatı buldum doğduğum gün ilan ettim o günü kızım senin söz dedi askerliği bitir gel senden başka kimseye vermeyeceğim dedi dünyalar benim oldu mutluluktan uçuyordum oysaki doğum günüm dediğim ölüm günümmüş aradan bir kaç hafta geçmediki avusturalyaya nişanladılar işinden çıkardılar eve hapsettiler ulaşamadım görüşemedim derken ben askerden geldim herkesten kaçtım kendimden bile çünkü gururum kırılmış ayklar altına alınmıştım bir gün söz verdim kendime bırakmıcam kendimi hayata dört elle sarılacam ve güçlü olacam çünkü hayat beni bir kere güçsüz yakaladı ondada sevdiğim insanı kaybettim bi daha güçsüz olmayacaktım allahım bana şans verdi güçlendim ama mutlumuyum hayır aslada olmayacam onu ben çok sevdim avusturalyadan bana ulaştı mutsuz olduğunu ve bensiz yaşayamadığını söyler dururdu bende doğru olarak neticede evli bir insansın vede çocuk sahibi bir insansın eşinle mutluluğu bulmaya çalış derken yüreğimde hap bir yara hep bir kanama olurdu ama doğru bildiğimden şaşmadım hep öyle söyledim hep ayağa kaldırmaya çalıştım doğrusu bu gibiydi ama diyorum ya çok sevmiştim bu süreçte beş yıl aradan sonra yani gittikten beş yıl sonra bende evlendim benim bir onun iki çocuğu vardı yıllar bi çok şeyi değiştirdi hayatımızda ama sevgimizi asla onuncu yıl o boşanmış bir halde türkiyeye döndü işte ondan sonra hayat yine iyi olduğu kadar kötü oldu her buluşma beklentiyi artırdı ama sevgimiz hep temizdi ve hepte öyle kalacak hasreti dayanılmaz oldu hayatımın şekli değişti kafam alllak bullak oldu bi yanda sevdiğim bi yanda eşim boşanmak istedim ailem karşı çıktı yıllar öncesini hep söylediler onlarda haklı idi ama bendede suç vardı yıllar öncesinde sadece nişanlı idi çok yalvardı bana bi araya gelelim konuşalım diye ama dedim ya kendimden bile kaçtım oysaki doğru yapmış gibi gördüğüm herşey yanlış olarak döndü yıllar sonra bin düşündüm bir yaptım ama hep hata yapmışım oysaki aramalarında mutsuzsan bırak gel diyebilirdim yada bekarken dinleyebilirdim bi formül bulabilirdim ama gerek gururum gerek kişiliğim bunun önüne geçti şimdi herşeyi akışına bırakmışız ama ben onsuz yapamıyorum kalbim onda mantığım evde ne yapacam allah bilir öyle çaresizimki herkese yılarca nasihat verdim öevremde çok sevildim herkesin derdine derman olmaya çalıştım ama işin içinden çıkamadım ne yaparsam mutlu olamıyorum kimi zaman ölmek kimi zamanda buraları terketmek istiyorum ama bi oğlum var o işte herşey demek beni zapteden beni hayata bağlamaya çalışan hata yapmamak için direnyorum allah benimde herkesinde yardımcısı olsun başa gelmeyen bilmez ve günün birinde temennim nasıl çıkarım bu işin içinden bilmiyorum ama inşallah hayırlısı olur ve son olarak elbet birgün buluşacağız diyorum hayata sarılmaya çalışyorum ama onun sesini onun sevgisini hissetmeden ben bir hiçim ben yokum ben yaşarken ölüyüm allahım açtım elimi sana yalvaryorum yol göster kurtar beni