Ben bir fakir şairim ama gönlüm zengin

Ben bir fakir şairim
Ama gönlüm zengin
Bir bodrum katta yaşıyorum
Terk edilmişim

Mahalleme hava atacak ne arabam var nede evim
Mahallem beni çok sever ben onların garip şairiyim

Bir odam var
Duvarları boyasız üstelik nemli
Bir koku alıp gider mahalleyi devamlı

Ben bir fakir şairim ama gönlüm zengin
Bir bodrum katta yaşıyorum terk edilmişim

Ne üzerime giyebileceğim yeni bir elbisem var nede beni soğuktan koruyacak pencerem

Bir gün dokatara gitmiştim dediki sen olmuşsun verem
Söyle doktor varmı ölmekten başka çarem

Duvarlar nemli gözlerim nemli
Şair demiyorlar artık diyorlar o veremli
Kimse yüzüme bakmıyor artık ne hayat bana gülüyor
Nede mahallemdeki komşularım
Soğuktan sobada yaktım papuçlarımı artık özgürdür ayaklarım

Vay be sen bu hallere düşecek adammıydın
Buralardan gidersen bitecekmi sandın yalnızlığın

Recep Özdemir